Dane
Trzeszcząc niczym jajko smażone na patelni, falująca nić intensywnego, blękitnobialego światła tańczy w niewielkiej przestrzeni pomiędzy końcówkami , dwóch metalowych prętów. Za pomocą iskrowego nadajnika 31letni dobroduszny profesor fizyki demonstruje studentom zjawiska elektromagnetyczne w słabo oświetlonej sali Uniwersytetu Karlsruhe w Niemczech. Jest rok 1887. Heinrich Hertz wytwarza fale radiowe. Siedem lat później młody Włoch o nazwisku Guglielmo Marconi przeczyta artykuł Hertza wczasie wakacji wAlpach i powróci do domu z wizją telegrafu bez drutu. Wkrótce w jego laboratorium nadajniki iskrowe przekażą bezprzewodowo impulsy kodu Morse^. Po zwiększeniu mocy i wybudowaniu znacznie większych anten ten pionier radia dokona w1901 roku bezprzewodowej transmisji kodowanych sygnałów radiowych przez Ocean Atlantycki. Od tamtych czasów minęło stulecie, a w laboratoriach badacze znowu zajmują się przesyłaniem krótkich impulsów elektromagnetycznych. Ale technologia jest już inna. Masywne cewki i kondensatory Hertza i Marconiego zostały zastąpione maleńkimi układami scalonymi i diodami tunelowymi.